Home / Unpublished / Η πνευματική διάσταση του οικολογικού προβλήματος

Η πνευματική διάσταση του οικολογικού προβλήματος

Και όταν ο άνθρωπος γίνει άφθαρτος, αθάνατος και πνευματικός τότε και «…κτίσις φοῦ ἀνακαινισθκαί γέν λη πνευματική, θέλει γένκατοικητήριον υλον, φθαρτον, τρεπτον, παντοτεινόν καί νοερόν. Καί ορανός θέλει εναι συγκρίτως λαμπρότερος καί φωτεινότερος πό ατόν που φαίνεται τώρα, σάν λλος καινούργιος. Καί γθέλει λάβ μίαν εμορφίαν νεκλάλητον καί καινούργιαν καί να εδος χλόης μάραντον, γουν στολισμένη μέ νθη φωτεινά καί πολυποίκιλα καί πνευματικά, ες τά ποα, καθώς λέγει θεος λόγος, κατοικε δικαιοσύνη. Καί ὁ ἥλιος θέλει λάμψει πταπλασίως περισσότερον (…). Καί λος κόσμος οτος θέλει εναι νώτερος πό κάθε λόγον, σάν πού περβαίνει κάθε διάνοιαν» (Συμεών του Νέου Θεολόγου μέρος Α΄ Λογ. 45, 5 Άπαντα, σσ. 214-215).20

«Κέντρο του θανάτου τόσο του ανθρώπου όσο και της φύσης είναι η αμαρτία» (Α΄ Κορ. ΙΕ΄, 56). Θάνατος του ανθρώπου σημαίνει θάνατος της φύσης και αντίστροφα. Ο άνθρωπος με συνοδοιπόρο τη φύση θα πρέπει να ανεβαίνει ολοένα και ψηλότερα στην κλίμακα της αγιότητας. Μέσα από μία σωστή χρήση και οικονομία της δημιουργίας πρέπει να ανιπαρέλθει την εωσφορική καταδυνάστευσή της από το καταναλωτικό πνεύμα του κόσμου τούτου και να υμνεί και να δοξολογεί τον κτίσαντα, μέχρι να δούμε «ορανν καινν καγν καινήν» (Αποκ. ΚΑ΄, 1-5).

 

Απόσπασμα από το βιβλίο Βιοηθική του Περιβάλλοντος: Η ορθόδοξη προσέγγιση της κτίσης.

Ανδρέας Χατζηχαμπής (2015). Βιοηθική του Περιβάλλοντος: Η ορθόδοξη προσέγγιση της κτίσης. Λεμεσός: Εκδ. Κυπριακό Κέντρο Περιβαλλοντικής Έρευνας και Εκπαίδευσης, σελ. 25-26.

Κεντρική σελίδα Ορθοδοξία και Περιβάλλον 

Βιοηθική του Περιβάλλοντος: Η ορθόδοξη προσέγγιση της κτίσης

Διαβάστε επίσης

Σκοπός και προορισμός των ζώων

Μετά τη δημιουργία των φυτών και προ της δημιουργίας του ανθρώπου ο Θεός προχώρησε στη ...